«Ez alferrik Fernando Morillok intriga eleberria idatzi ahal izateko tradiziora luzatu du eskua eta atera ditu bertatik errepikatuak izanagatik zaleari atsegin izango zaizkion elementuak. Elkarrizketa bizkorrak dira, zuzenean mamira doazenak. Esaldiak motzak eta apaindura gabeak. Kapitulu ultra laburretan, ingurumaritan galdu gabe, istorioa osatzeko balio duten informazio eta piezez harago deskribapen luzagarririk ez da. Eskertu egiten da.»
Iratxe Esnaola. Gara, 2008-06-28
«Arau eta legeen menpeko jendartearen, gero eta lotuago bizi den gizarte baten erretratu ikaragarria bezain zoragarria eskaini digu antzerki obra honek. Gizarteak baina pertsona «robotak» hobesten ditu pertsona «zoroak» baino. Joanesek, aldiz, zoroa nahiago du robota izan baino.»
Mikel Asurmendi. Irunero, 2008-01
«Erdigune obsesibodun eraztun jakinetan barna garamatza idazleak. Sexua, justizia, estetika baten bilaketa… Horiek denak ez dira gaia, baina bai mintzagaia. Dena bere baitan hartuz eta lerro bakoitza bustiz, ostera, heriotza dago nonahi. Edo horixe begitandu zait; gai nagusia patu antzeko bat dela eta bizitza honetako estrategiek ez dutela inoiz lortuko azken buruko herio nahasaraztea.»
Igor Estankona. Argia, 2012-02-26