«Aurpegi desberdinen dantza zoroa da Alaitz Olaizolaren antzerki lan hau. Maskaren dantza esatera nindoan klasikoen antzezlanak gogoan, baina, egia esan, aurpegiak eta aurpegikerak izango dira obra honen funtsa, egunen batean antzezten bada. Eszenatokiak, arropak, argiak, bigarren mailako arazoa dira hemen, laburra eta luxu handirik gabekoa izan arren sano aberatsa delako. Aberastasuna elkarrizketetan eta mugimenduetan daukala ematen du. Irakurtzeko moduko liburua izanagatik antzeztuta ikusteko irrika sortzen du, benetan.»
Igor Estankona. Deia, 2002-10-29
«Dio harako idazleak literaturaren historia kontuan hartu eta ez lituzkeela hamabost liburu besterik gordeko. Askozaz gehiago idatzi eta argitaratuta ere, aski lukeela berak hamabost ederreko sortarekin. Horietarik bat dugu guk *Loiolarik ez balitz* hau. Globalizazio hitza hitzean eta hortzean dabilkigunean, partikulartasuna da unibertsaltasun. Hortik ere badu liburu honek. Orain, jendea akordatzea besterik ez da falta. Liburua badena. Loiolaren itzal ospeletik eguterara dirdai atera eta eskuliburua jakin-minez hartzea. Eta ireki eta emeki-emeki, perlak irakurtzen hastea.»
M. A. Elustondo. Berria, 2005-12-20
«Egon ziur, bestalde, hasten duenak amaiera arte irakurriko duela, aproposa baita edozein mailako irakurlerentzat eta muinari heltzeko gaitasuna ere berarekin baitakar. Horretan lagundu dute gehien elkarrizketa bizi-biziek eta estropezu gabeko prosak. Duda gabe, arintasun horrek badu meritua.»
Iratxe Esnaola. Gara, 2009-03-13