«Espanturik gabeko prosa xume eta gertukoa da Jose Luis Otamendiren Euri kontuak liburukoa, baina indar, zehaztasun eta distira ikaragarrikoa. Eta halakoxeak dira liburua osatzen duten 20 ipuinetako istorioak ere, sukaldeko mahai gainetik jasotzen ditugun otapurrak bezalakoak: beren xumean, bizitza oso bat laburbiltzeko gauza, geure begiratuak horrretarako indarka emanez gero. Indar horixe ematen die, bete-betean, Otamendiren begiratuak liburuko ipuinetan ageri diren elementu guztiei.»
Juan Luis Zabala. Administrazioa euskaraz, 2002-07
«Literatura-adibide bikaina iruditzen zait. Job berritua, Job kejosoa, Job azpeitiarra (hori ere badugu, bai!). Baina denok dugu Joben zerbait; ez alferrik gainera; denok baikara Jainkoaren seme sasikoak; denok dugun bezala Ovidioren edo Cioranen zerbait, gure herrian egonik ere, onenean, deserriratuak baikara guztiz. Jobek erakutsi zuen bidea, Jainkoari errietaka hastean. Gerokoek, Ovidiok eta Cioranek, eta horien kume-kumetxoek, bideari jarraitzea besterik ez dute egin. Ovidiok Zesarri idazten zion; Cioranek bere buruari; Iņaki Segurolak bere gizaldiko euskaldun irakurleari (aurkitzen badu, bederen).»
Felipe Juaristi. El Diario Vasco, 2005-05-13
«Ez da eleberria, baina eleberriak izan ohi dituen elementu asko ditu berarekin; ez da narrazioa, baina narrazioa balitz bezala da irakurtzen; ez da saiakera, baina saiakeratik asko du.»
Felipe Juaristi. El Diario Vasco, 2007-11-16