«Poesia berria, ez dialektikoa funtsean, sentimenduetara makurtua eta kodigo horrexetan, borobiltasunez, edertasunez emana. Zaintasunez beteriko mundua eta beronetan bizitzeko borondate zintzoa.»
Iņigo Aranbarri. "Azken lirikoa", 1998 (Bakarrik bahago munduan)
«Kontaerak transzenditu egiten du kontatua, eskaintzen zaizkigun estanpek indar berri bat hartzen dute, batzuetan sinbolikoa, bizitik idatzira. Indar hori areagotu egiten dute aldizka ageri diren metafora bikainak. Intimismoari nolabaiteko bizkar-emate batez, poetak egunerokotasunaren eta arrunkeriaren trufa askatzailea egiten du, geure burua erakusten digu euskaltasunaren jatorkerian, baserri munduaren kaletartasuna erakusten du, paradoxak biltzen ditu... Iritziak emateko duen kemenak korronteaz bestera kokatzen dute berriro ere Pako Aristi, kritika soziala egiten digunean ez-ofizialtasunaren ofizialtasuna jartzen baitu kolokan bere umorerako jaidurak.»
Koldo Izagirre. XX. mendeko poesia kaierak, 2001
«Ez da eleberria, baina eleberriak izan ohi dituen elementu asko ditu berarekin; ez da narrazioa, baina narrazioa balitz bezala da irakurtzen; ez da saiakera, baina saiakeratik asko du.»
Felipe Juaristi. El Diario Vasco, 2007-11-16