«Nire ustez, neurria, tamaina, tartea, astia eta patxada eskatzen dute liburuko zenbait atalek. Irakurketa jarraituegiak kalte egin dezakeela ere pentsatzen dut; niri, behintzat, hasieran kosta egin zitzaidan irakurtzen nuena irenstea. Baina une batetik aurrera, atal bakoitzean edozer eta edonola agertu daitekeenaren jakitun, neurria (eta distantzia?) hartu eta “jardun, hitzaldi, prediku edo sutrak” benetan interesgarri, zirikatzaile, umoretsu zein amorragarri bihurtzen dira. Egungo gizarteaz eta norberaren zilborraz dugun ikuspegi kritikoa muturreko batekin astintzea ez delako inoiz eginahal erraza izan.»
Mikel Ayerbe. Berria, 2008-07-06
«Biluztu egiten dizkigu Otamendik sentimenduak. Gehienak esaldi luzez, sakon; amaitu ostean eten eta gelditu zaigun zaporea benetakoa ote den jakiteko berriz irakurtzekoak. Eta gero utzi eta amata argia edo hurrengoari ekin, baina berriz ere hutsetik. Eta noizbait, azken poema leiduta, apalen batean uzteko tenorea dela, hurbil gorde, hautsak lohitzen ez dituztenen artean, ganbarako altxor mortuetatik urrun. Ez dakizu-eta noiz helduko dituzun atzera orrialdeok, nik orain bezala.»
Urtzi Urrutikoetxea. Euskaldunon Egunkaria, 2002-01-03
«Emigratutako euskaldun eta euskaldunen ondorengoen erretratua egitea baita Miel Anjel Elustondoren liburuaren beste bertuteetako bat: asmo etnografikorik gabe seguru asko, baina aipatutako emigrazio horren ikuspegi zabala eskaini du *Western Basque Festival* liburuak, hizkera eskuragarri, ez-akademiko eta gertuko batean, beti ere.»
Aitz Galarraga. Gara, 2007-12-01