«Erdigune obsesibodun eraztun jakinetan barna garamatza idazleak. Sexua, justizia, estetika baten bilaketa… Horiek denak ez dira gaia, baina bai mintzagaia. Dena bere baitan hartuz eta lerro bakoitza bustiz, ostera, heriotza dago nonahi. Edo horixe begitandu zait; gai nagusia patu antzeko bat dela eta bizitza honetako estrategiek ez dutela inoiz lortuko azken buruko herio nahasaraztea.»
Igor Estankona. Argia, 2012-02-26
«Potentzia berezi bat gordetzen du bere baitan *Erlojuen mekanika*-k. Pazientziaren potentzia da. Berba bat bestea baino lodiagoa erabili barik, estridentziarik gabe, xuxurlaka, Otamendik indar itzel bat lortzen du konposizioetan. Ilea lazteko modukoak dira, esate baterako, “Mundua” eta “Aberriaz zelan ahaztu” poemak. Joseba Sarrionandiarengan bakarrik ikusi dut nik halako xamurtasuna, pentsamendu oso sinpleen bitartez munduaren bihotzera hurrera zaitzakeena. Pentsamendu horiek sortzen duten orea uniformea eta oso landua izateak, noski, badauka zerikusirik. Otamendik teknika poetiko itzela dauka, eta korronte bihur dezake ideien masa handia.»
Igor Estankona. Argia, 2009-02-15
«Erlazio gayak, gizonen arteko sentimenduak, naturaltasunez deskribatzen ditu idazleak, eta giro hau deskribatzeko, nabarmen geratzen da egileak oso ongi ezagutzen duela Oscar Wilden atmosfera literarioa. Bere ariketa esan behar da guztiz askea izan dela eta Aranak bertsio oso librea egin duela. Eta esango nuke, publiko gayrentzat zuzendutako kontakizuna dela. Disfrutatzeko.»
Juan Ramon Makuso. El Diario Vasco, 2012-01-13